Hér kemur bara BESTA myndband allra tíma. Allir sem eiga mömmu eða eru mömmur geta hlegið sig máttlausa af þessu, því mamma er bara best.
Njótið!!!!!! :o)
20 febrúar 2008
17 febrúar 2008
Skemmtun í Danaveldi
Fór út með mömmunum í gærkvöldi. Það var alveg geggjað og allir rosalega hressir. Örfáar ritskoðaðar myndir, restina er hægt að fá hjá mér ;o)
Þrátt fyrir ógleymanlega skemmtilegt kvöld okkar stelpna, þá eru aðrir sem eiga um sárt að binda eftir nóttina.
Elsku Fríða og Raggi, knús og kossar frá okkur. Við biðjum innilega að heilsa Karinu, Thomas og Ceciliu litlu. Litlir englar á himnum eru skærustu stjörnurnar.
15 febrúar 2008
28 kerti
Jæja enn eitt árið á enda ;o)
Svo nú eru víst 28 húrra fyrir mér.
Bestu kveðjur
gamla kerlingin
Svo nú eru víst 28 húrra fyrir mér.
Bestu kveðjur
gamla kerlingin
11 febrúar 2008
Bæ bæ keppir
Já haldiði ekki að mín hafi bara verið gígadugleg í morgun. Dreif allt liðið framúr eldsnemma. Hafragrautur á línuna, lýsi og vítamín. Þeir tveir elstu sendir samana EINIR í bílnum á leik"skólana" sína og svo rölti ég með vagninn og HJÓLIÐ þau 20 skref sem eru niður á vöggustofu. ENnnnnnnn.....nú kemur það duglega. Ég HJÓLAÐI í skólann og svo aftur til baka eftir hádegið þegar ég sótti prinsinn.
Svo nú hefst vinnan við að losna við aukakílóin (úff ég vona að þau verði fljót að fjúka). En Dóra ég ætla að vera Teradugleg og reyna að komast með þér líka í fitness.....úúúúúú Skagen ferðin í ár verður flott. Ég var tíu tonna fíll síðast með spriklandi fótla inni í mallanum en í ár ætla ég að vera Pamela Anderson gella (-brjóstin þó). Vel Pamelu bjútí afþví ég er að vinna í aflitun á hárinu, er sirka jafnlítil og hún og með álíka mikið merkilegt í kollinum ;o)
See ya later kílós
Svo nú hefst vinnan við að losna við aukakílóin (úff ég vona að þau verði fljót að fjúka). En Dóra ég ætla að vera Teradugleg og reyna að komast með þér líka í fitness.....úúúúúú Skagen ferðin í ár verður flott. Ég var tíu tonna fíll síðast með spriklandi fótla inni í mallanum en í ár ætla ég að vera Pamela Anderson gella (-brjóstin þó). Vel Pamelu bjútí afþví ég er að vinna í aflitun á hárinu, er sirka jafnlítil og hún og með álíka mikið merkilegt í kollinum ;o)
See ya later kílós
09 febrúar 2008
Letilífið búið
Jæja þá er letilífinu lokið. Nú er drengurinn byrjaður á fullu á vöggustofu og ég hætt að vinna heima með barnið í kjöltunni. Búin að flytja bækurnar mínar úr hillunum í gestaherberginu og á skrifstofuna niður í skóla. Svo nú byrjar full vinnuseta þar niðurfrá á meðan litlu drengirnir mínir fá að dúsa í sinni barnagæslunni hvor.
Ég verð nú að segja að það er frekar erfitt að horfa á eftir litla prinsinum hjá einhverjum ókunnugum, alveg sama hversu vel honum líður og hversu gaman honum þykir það, þá finnst mér ég hálfpartinn vera að svíkja hann með því að vera ekki að knúsa hann og spilla honum allan daginn. En svona er víst lífið, það verður að halda áfram og börnin læra að spjara sín án mömmu, eða allavega í nokkra tíma á dag :o(
Annars gengur lífið hérna hjá okkur voðalega vel. Allir eru hressir og kátir og nóg að gera. Við reynum að skemmta okkur saman yfir helgarnar og dytta að hinu og þessu. T.d. fórum við saman í dýragarðinn í dag ásamt Fríðu, Ragga, Huldu og Reyni og í vikunni höfum við tekið "vorhreingerningu" á heimilið og Jóhann kláraði að mála ganginn og klippa restina af trjánum í garðinum. Svo nú er ekkert að gera nema bíða eftir sumrinu, sem kemur að öllum líkindum ekki alveg strax.
Við erum að skoða ferðir heim í sumar og er búið að ákveða að fara í hringferð um Ísland ásamt nokkrum dönskum vinum. Hann Máni okkar mun koma með í þessa ferð (enda þekkir hann vart landið sitt og varla séð foss eða goshver á sinni ævi) en hann Mummi litli ætlar að verða eftir í bænum og knúsa ömmur sínar og afa sinn. Við munum nú vonandi líka hafa einhvern tíma til að hitta vini og vandamenn og stefnum á að fara heim að minnsta kosti einni viku áður en von er á dönsku gestunum. En annars þá kemur þetta bara allt saman betur í ljós síðar meir.
Jæja læt þetta duga í bili. Ætla að fara að lesa mér til yndisauka örlítið um greinarskrif þar sem ég er að fara í minn fyrsta doktorskúrs á þriðjudaginn, "Writing and reviewing scientific papers".
Ég verð nú að segja að það er frekar erfitt að horfa á eftir litla prinsinum hjá einhverjum ókunnugum, alveg sama hversu vel honum líður og hversu gaman honum þykir það, þá finnst mér ég hálfpartinn vera að svíkja hann með því að vera ekki að knúsa hann og spilla honum allan daginn. En svona er víst lífið, það verður að halda áfram og börnin læra að spjara sín án mömmu, eða allavega í nokkra tíma á dag :o(
Annars gengur lífið hérna hjá okkur voðalega vel. Allir eru hressir og kátir og nóg að gera. Við reynum að skemmta okkur saman yfir helgarnar og dytta að hinu og þessu. T.d. fórum við saman í dýragarðinn í dag ásamt Fríðu, Ragga, Huldu og Reyni og í vikunni höfum við tekið "vorhreingerningu" á heimilið og Jóhann kláraði að mála ganginn og klippa restina af trjánum í garðinum. Svo nú er ekkert að gera nema bíða eftir sumrinu, sem kemur að öllum líkindum ekki alveg strax.
Við erum að skoða ferðir heim í sumar og er búið að ákveða að fara í hringferð um Ísland ásamt nokkrum dönskum vinum. Hann Máni okkar mun koma með í þessa ferð (enda þekkir hann vart landið sitt og varla séð foss eða goshver á sinni ævi) en hann Mummi litli ætlar að verða eftir í bænum og knúsa ömmur sínar og afa sinn. Við munum nú vonandi líka hafa einhvern tíma til að hitta vini og vandamenn og stefnum á að fara heim að minnsta kosti einni viku áður en von er á dönsku gestunum. En annars þá kemur þetta bara allt saman betur í ljós síðar meir.
Jæja læt þetta duga í bili. Ætla að fara að lesa mér til yndisauka örlítið um greinarskrif þar sem ég er að fara í minn fyrsta doktorskúrs á þriðjudaginn, "Writing and reviewing scientific papers".
29 janúar 2008
Ammmmmmli......
Játs......
í dag er haldið upp á fæðingardag mannsins míns. Jói spói er 27 ára í dag.
Til hamingju með daginn
Kveðjur frá frú skólakonu
í dag er haldið upp á fæðingardag mannsins míns. Jói spói er 27 ára í dag.
Til hamingju með daginn
Kveðjur frá frú skólakonu
27 janúar 2008
Blóðugt horn og talíbanar
Já hvernig geta nú blóðug horn, talíbanar og ég átt samleið.
Jú það gerðist nú í dag að leið okkar lá saman.
Eins og þeir sem þekkja mig vel vita, þá get ég verið alveg einstaklega klaufsk og óheppin með mig. Þetta reyndist sannað enn einu sinni í dag, þegar mér tókst að næla mér í gat á hausinn, í fyrsta skipti á ævinni (og alveg að verða 28 ára gömul). Jæja þetta var nú bara þannig að ég var að taka dót upp af gólfinu inni hjá honum Mána mínum og þegar ég reis upp, þá með einhverjum óskiljanlegum klaufahætti mínum lukkaðist það hjá mér að skalla hornið á vegghillunni inni hjá drengnum þannig að það sprakk fyrir og lak blóð niður eftir andlitinu. Aumingjans stóra stráknum mínum leist nú ekki á það að sjá allt blóðið sem lak í stríðum straumi niður andlitið á mömmu sinni, en sem betur fer er pabbinn á heimilinu handlaginn heimilisfaðir og tókst með undrafljótum hætti að hefta skurðinn saman og setja blóðstoppandi plástur á ennið á mömmunni og fallegan bangsímon plástur á ennið á prinsinum, svona til að lækna sálarsárið hans. Svo nú göngum við um húsið í stíl, ég og hann Máni minn, og státum fögru plástrahöfuðpríði. Mínum plástri fylgir nú hinsvegar bæði ljótt mar og risa stórt horn, sem hann Máni minn hefur sem betur fer ekki (enda er sárið hans ekki sjáanlegt hið ytra þar sem það fyrirfinnst á sálinni en ekki höfðinu).
Jæja, þannig var nú það með blóðuga hornið, sem vonandi verður horfið áður en drengirnir mínir gifta sig (spekingurinn hann pabbi minn sagði alltaf við mig að sárin mín myndu gróa áður en ég gifti mig, en það gengur víst ekki lengur).
Þá að talíbanaumræðunni.....
við Jóhann gerðum okkur nefnilega glatt kvöld og skruppum að sjá hreyfimynd á tjaldi. Við komumst að því að þessháttar hreyfimyndir innihalda nú bæði hljóð og er varpað á tjaldið í öllum regnbogans litum. En þar sem það er svo langt um liðið síðan við gátum síðast brugðið svona undir okkur betri fætinum, þá höldum við að á þeim tíma hafi hreyfimyndir verið í svörtum og hvítum lit með texta á milli atburða, í stað talsetningar ;o)
Allavega, við fórum að sjá myndina Drageløberen, eða flugdrekahlauparinn, og verð ég að segja að sú mynd er alveg frábær. Þetta er mynd um dreng/mann sem er fæddur í Kabúl, en varð að flýja ásamt föður sínum til Bandaríkjanna ungur að aldri, eða þegar Rússar réðust inn í Afganistan. Þetta er ofsalega átakamikil saga og segir frá breytingum sem urðu við það að fyrst Rússar og svo talibanir tóku völd í Afganistan. Þessi mynd er byggð á samnefndri bók eftir höfundinn Khaled Hosseini. Heimasíðu myndarinnar má finna hér. Ég mæli eindregið með því að fólk fari og sjái þessa frábæru mynd, en ég vara við hún er frekar átakamikil á tímabili.
Jæja þá hafið þið fengið allt að heyra um horn á heimilinu og bíóferðir okkar skötuhjúa, svo það er kominn tími til að skríða undir sæng og kyssa karl.
Kveðjur frá frú klaufabárði
Jú það gerðist nú í dag að leið okkar lá saman.
Eins og þeir sem þekkja mig vel vita, þá get ég verið alveg einstaklega klaufsk og óheppin með mig. Þetta reyndist sannað enn einu sinni í dag, þegar mér tókst að næla mér í gat á hausinn, í fyrsta skipti á ævinni (og alveg að verða 28 ára gömul). Jæja þetta var nú bara þannig að ég var að taka dót upp af gólfinu inni hjá honum Mána mínum og þegar ég reis upp, þá með einhverjum óskiljanlegum klaufahætti mínum lukkaðist það hjá mér að skalla hornið á vegghillunni inni hjá drengnum þannig að það sprakk fyrir og lak blóð niður eftir andlitinu. Aumingjans stóra stráknum mínum leist nú ekki á það að sjá allt blóðið sem lak í stríðum straumi niður andlitið á mömmu sinni, en sem betur fer er pabbinn á heimilinu handlaginn heimilisfaðir og tókst með undrafljótum hætti að hefta skurðinn saman og setja blóðstoppandi plástur á ennið á mömmunni og fallegan bangsímon plástur á ennið á prinsinum, svona til að lækna sálarsárið hans. Svo nú göngum við um húsið í stíl, ég og hann Máni minn, og státum fögru plástrahöfuðpríði. Mínum plástri fylgir nú hinsvegar bæði ljótt mar og risa stórt horn, sem hann Máni minn hefur sem betur fer ekki (enda er sárið hans ekki sjáanlegt hið ytra þar sem það fyrirfinnst á sálinni en ekki höfðinu).
Jæja, þannig var nú það með blóðuga hornið, sem vonandi verður horfið áður en drengirnir mínir gifta sig (spekingurinn hann pabbi minn sagði alltaf við mig að sárin mín myndu gróa áður en ég gifti mig, en það gengur víst ekki lengur).
Þá að talíbanaumræðunni.....
við Jóhann gerðum okkur nefnilega glatt kvöld og skruppum að sjá hreyfimynd á tjaldi. Við komumst að því að þessháttar hreyfimyndir innihalda nú bæði hljóð og er varpað á tjaldið í öllum regnbogans litum. En þar sem það er svo langt um liðið síðan við gátum síðast brugðið svona undir okkur betri fætinum, þá höldum við að á þeim tíma hafi hreyfimyndir verið í svörtum og hvítum lit með texta á milli atburða, í stað talsetningar ;o)
Allavega, við fórum að sjá myndina Drageløberen, eða flugdrekahlauparinn, og verð ég að segja að sú mynd er alveg frábær. Þetta er mynd um dreng/mann sem er fæddur í Kabúl, en varð að flýja ásamt föður sínum til Bandaríkjanna ungur að aldri, eða þegar Rússar réðust inn í Afganistan. Þetta er ofsalega átakamikil saga og segir frá breytingum sem urðu við það að fyrst Rússar og svo talibanir tóku völd í Afganistan. Þessi mynd er byggð á samnefndri bók eftir höfundinn Khaled Hosseini. Heimasíðu myndarinnar má finna hér. Ég mæli eindregið með því að fólk fari og sjái þessa frábæru mynd, en ég vara við hún er frekar átakamikil á tímabili.
Jæja þá hafið þið fengið allt að heyra um horn á heimilinu og bíóferðir okkar skötuhjúa, svo það er kominn tími til að skríða undir sæng og kyssa karl.
Kveðjur frá frú klaufabárði
24 janúar 2008
Próflok, matarát og saumaskapur
Halló halló kalló ;o)
hérna er allt fína í fréttum.
Jóhann er fastur með svuntu á BAKVIÐ eldavélina, eins og merkismaðurinn Guðni Ágústson orðar það, og reiðir fram dýrindis ítalska rétti sem væru samboðnir konungsfjölskyldu þó ekki meira sé sagt.
Ég hóf saumaskapinn í gætkvöldi og er nú bæði búin að spreyta mig á overlock vél í skólanum sem og á overlockinu á minni eigin vél og tekst bara vel til. Innan fárra daga verða báðir drengirnir mínir búnir að eignast nýjar velúrbuxur og í næstu viku er stefnt á sjóræningjabúning handa Mána mínum fyrir fastelavn.
Jóhann kláraði prófin með glæsibrag á mánudaginn og er því kominn í frí alveg þar til á föstudag í næstu viku. Svo ég er dugleg að nýðast á honum og gera allt sem mig hefur langað til í allan vetur á meðan hann fær loksins að sitja með litlu prinsunum sínum og leika við þá.
Hann er því búinn með fyrstu önnina sem leiðir hann í átt til verkfræðingsins, svo loksins er farið að vera eitthvað vit í því sem hann gerir (segir stolti verkfræðingurinn sem hann er giftur).
Við höfum líka verið dugleg í fjárfestingum undanfarið og spekúlasjónum á enn meiri framtíðarfjárfestingar. Við keyptum okkur græjur (höfum ekki átt hljómflutningstæki síðan árið 2001) og nú hljóma undurfagrir tónar um allt húsið daginn út og inn, í stað falska gaulsins í mér. Einnig fjárfestum við í göngutryllitæki fyrir Guðmund litla og í bílstól fyrir þann stutta, þar sem við áttum aldrei millistærð af stól, sem er auðskiljanlegt því við jú áttum engan bíl fyrr en fyrir tæpu ári síðan :o)
En varðandi framtíðarplön þá erum við í draumaheimi og látum okkur dreyma um að kaupa lóð og byggja hús á Íslandinu fagra. Við erum farin að skoða hin ýmsu einingahús, en þau eru í miklum gæðaflokki framleidd bæði á Íslandi og í Svíþjóð. Að sjálfsögðu eru einnig á markaðnum hin margumtöluðu Kanadísku hús, en skv. jarðskjálftamati þá eru þau íslensku og sænsku víst af betri gæðaflokki (Jóhann er handviss um að það eigi eftir að koma RISAjarðskjálfti fljótlega eftir að við flytjum til Íslands og vill helst byggja neðanjarðarbyrgi í stað húss). Annars er þetta nú bara á draumanótum ennþá, þar sem engir flutningar eru fyrirhugaðir fyrr en í allra fyrsta lagi að þremur árum liðnum.
Jæja nóg í bili,
yfir og út frá Álaborginni
hérna er allt fína í fréttum.
Jóhann er fastur með svuntu á BAKVIÐ eldavélina, eins og merkismaðurinn Guðni Ágústson orðar það, og reiðir fram dýrindis ítalska rétti sem væru samboðnir konungsfjölskyldu þó ekki meira sé sagt.
Ég hóf saumaskapinn í gætkvöldi og er nú bæði búin að spreyta mig á overlock vél í skólanum sem og á overlockinu á minni eigin vél og tekst bara vel til. Innan fárra daga verða báðir drengirnir mínir búnir að eignast nýjar velúrbuxur og í næstu viku er stefnt á sjóræningjabúning handa Mána mínum fyrir fastelavn.
Jóhann kláraði prófin með glæsibrag á mánudaginn og er því kominn í frí alveg þar til á föstudag í næstu viku. Svo ég er dugleg að nýðast á honum og gera allt sem mig hefur langað til í allan vetur á meðan hann fær loksins að sitja með litlu prinsunum sínum og leika við þá.
Hann er því búinn með fyrstu önnina sem leiðir hann í átt til verkfræðingsins, svo loksins er farið að vera eitthvað vit í því sem hann gerir (segir stolti verkfræðingurinn sem hann er giftur).
Við höfum líka verið dugleg í fjárfestingum undanfarið og spekúlasjónum á enn meiri framtíðarfjárfestingar. Við keyptum okkur græjur (höfum ekki átt hljómflutningstæki síðan árið 2001) og nú hljóma undurfagrir tónar um allt húsið daginn út og inn, í stað falska gaulsins í mér. Einnig fjárfestum við í göngutryllitæki fyrir Guðmund litla og í bílstól fyrir þann stutta, þar sem við áttum aldrei millistærð af stól, sem er auðskiljanlegt því við jú áttum engan bíl fyrr en fyrir tæpu ári síðan :o)
En varðandi framtíðarplön þá erum við í draumaheimi og látum okkur dreyma um að kaupa lóð og byggja hús á Íslandinu fagra. Við erum farin að skoða hin ýmsu einingahús, en þau eru í miklum gæðaflokki framleidd bæði á Íslandi og í Svíþjóð. Að sjálfsögðu eru einnig á markaðnum hin margumtöluðu Kanadísku hús, en skv. jarðskjálftamati þá eru þau íslensku og sænsku víst af betri gæðaflokki (Jóhann er handviss um að það eigi eftir að koma RISAjarðskjálfti fljótlega eftir að við flytjum til Íslands og vill helst byggja neðanjarðarbyrgi í stað húss). Annars er þetta nú bara á draumanótum ennþá, þar sem engir flutningar eru fyrirhugaðir fyrr en í allra fyrsta lagi að þremur árum liðnum.
Jæja nóg í bili,
yfir og út frá Álaborginni
14 janúar 2008
Gaman gaman
Jæja jájá við erum öll á lífi og löngu komin aftur til Álaborgar og komin á fullt í lærdóm og vinnu.
Svona í tilefni nýja ársins og þess að við höfum aldrei neitt að gera, þá erum við búin að ákveða að nýta fyrri hluta þessa árs til að fara hvort okkar eitt kvöld í viku í skemmtikúrsa. Þ.e. Jóhann er t.d. nú í þessum skrifuðu orðum að læra að gera ítalskan gúrmet mat, svo næstu daga og vikur verður ekkert annað en lostæti í matinn hjá mér, þar sem ég mun bara sitja og horfa á. Ég ætla hinsvegar að fara á skemmtisaumanámskeið og hefst það í lok mánaðarins (er einhvern sem langar með? kostar 745 dkk og er 1 sinni í viku, þetta er bæði byrjanda og fyrir lengra komna námskeið).
Annars er svosem ekki mikið að frétta hjá okkur. Jóhann er á fullu í prófum og ég held tvö munnleg próf, eitt þann 21. jan og annað þann 29. jan. Við erum reyndar að hugsa um að fara í dagsskemmtiferð til Köben. Bara svona rölta strikið, fara mögulega í dýragarðinn og njóta lífsins saman. Ætlum bara að fljúga, það er ódýrasta leiðin, og rölta um miðbæinn.
Jæja best að koma sér í móðurhlutverkið og sinna prinsunum.
Set vonandi fleiri fréttir inn í nánustu framtíð
Svona í tilefni nýja ársins og þess að við höfum aldrei neitt að gera, þá erum við búin að ákveða að nýta fyrri hluta þessa árs til að fara hvort okkar eitt kvöld í viku í skemmtikúrsa. Þ.e. Jóhann er t.d. nú í þessum skrifuðu orðum að læra að gera ítalskan gúrmet mat, svo næstu daga og vikur verður ekkert annað en lostæti í matinn hjá mér, þar sem ég mun bara sitja og horfa á. Ég ætla hinsvegar að fara á skemmtisaumanámskeið og hefst það í lok mánaðarins (er einhvern sem langar með? kostar 745 dkk og er 1 sinni í viku, þetta er bæði byrjanda og fyrir lengra komna námskeið).
Annars er svosem ekki mikið að frétta hjá okkur. Jóhann er á fullu í prófum og ég held tvö munnleg próf, eitt þann 21. jan og annað þann 29. jan. Við erum reyndar að hugsa um að fara í dagsskemmtiferð til Köben. Bara svona rölta strikið, fara mögulega í dýragarðinn og njóta lífsins saman. Ætlum bara að fljúga, það er ódýrasta leiðin, og rölta um miðbæinn.
Jæja best að koma sér í móðurhlutverkið og sinna prinsunum.
Set vonandi fleiri fréttir inn í nánustu framtíð
30 desember 2007
Hlaupandi flugferð
Sælir allir fjær og nær.
Já við "litla" fjölskyldan erum nú stödd í vellystingum á Íslandi og er ekki laust við að það verði þörf fyrir vel úti látna fitugjöf í lok þessarar jólahátíðar. Ég hugsa að við höfum bætt á okkur svona um það bil tíu smjörlíkisstykkjum um þessi jól, sem verða að fá að fjúka við fyrsta tækifæri. En fyrir það er nú eftir tvö kappátskvöld, nefnilega gamlárskvöld (eða trúlofunarafmæli okkar hjóna sem flestir íbúar plánetu okkar eru svo góðir að fagna fagmannlega með tilheyrandi kampavínssulli og sprengjulátum) og svo nýárskvöld sem er víst fyrsta mistakakvöld nýja ársins.
Annars erum við búin að hafa það alveg einstaklega notalegt og gott hérna á LANDINU góða. Við fengum alveg dýrindis hvít jól og var splæst í snjóþotu og svo farnar óendanlega margar salibunur niður brekkuna hérna við hliðina á húsinu hjá mömmu og pabba. Ég er alls ekki viss um það hver skemmti sér best, sú elsta, sá í miðjunni eða sá yngsti (sá allra yngsti fékk bara að horfa á í þetta skiptið, hann fær að renna með á næsta ári). Snjórinn hefur verið hérna hjá okkur alveg þar til í dag (daginn fyrir gamlárs) en þá byrjaði að rigna.
En svo við segjum nú söguna í réttri röð og byrjum á ferðahlaupunum ógurlegu ;o)
20. desember klukkan 16:00 lögðum við af stað sem leið lá á flugvöllinn í Álaborg. Sú ferð gekk einstaklega vel og tókst okkur að tékka öll 82kg okkar inn (við máttum vera með 85kg og þurftum að fara fyrr um daginn í Salling til að kaupa okkur nýja tösku undir allan farangurinn). Jæja við tékkuðum okkur inn í góðum tíma og settumst svo og fengum okkur súkkulaði að drekka og eina litla köku til að hita upp fyrir jólaátið á Íslandi. Meðan við sátum makindalega og hámuðum góðgætið í okkur kom upp örlítil seinkunn á flugvélinni okkar, þetta voru nú bara 15 mínútur í seinkun svo við vorum ekkert að hafa áhyggjur af þessu og enduðum með að fara í gegnum öryggishliðið og setjast fyrir innan og horfa á flugvélarnar. Það var engin vél sem beið okkar þar inni og því settumst við niður og spjölluðum við mjög skemmtileg hjón frá Þýskalandi með tvö börn á sama aldri og okkar. Þessi hjón eru að fara að flytjast til Álaborgar og voru mjög spennt að hitta Íslendinga sem bjuggu þar fyrir og var mikið rætt og hlegið. Svo leið og beið og engin mætti flugvélin til að flytja okkur til Kaupmannahafnar. Loks mörgum tímum síðar komumst við þó í loftið í flugvél merktri Spánarflugi með spænsku flugteimi sem talaði enga dönsku og bjagaða ensku. Okkur tókst þó að lenda á Kastrupflugvelli, en á svo góðum tíma að þegar við vorum að bíða eftir töskunum okkar voru heilar 25 mínútur í að flugið okkar til Íslands og við áttum eftir að fá töskurnar okkar 5, fara með strætó frá terminal 1 til terminal 3, tékka okkur inn og komast í gegnum security athugunina. Þegar töskurnar loks komu var strætóinn farinn og við þurftum að bíða eftir næsta vagni. Okkur tókst að komast inn í terminal 3 og hlupum eins hratt og við gátum með 2 börn og 5 töskur frá strætó og inn í terminal 3 sem var pakkfullt af fólki og að sjálfsögðu með rosalegri röð í tékkið. Svo ég tróð mér framfyrir og í saga class hjá SAS og fékk þar loks tékkinn fyrir okkur 10mínútum fyrir flug. Allar töskurnar á priority og beint út í vél og við hlupum með sitthvort barnið í fanginu sem fætur toguðu í öryggishliðið, biðum þar í röð afþví gaurinn var í fýlu og sagði að enn væru 10mín í flug og ekki komið að fluginu. Komumst loks í gegnum öryggishliðið c.a. mínútu fyrir flug og hlupum í gegnum bygginguna. Komið á skiltið, gate closed, og við hlaupandi út í vél. Ég varð að láta Jóhann fá Guðmund þar sem það var að líða yfir mig af hungri og hlaupaálagi (ein ekki alveg í nógu góðu formi). En okkur rétt tókst að ná í skottið á flugfreyjunum og öskra að ekki mætti loka vélinni því við værum að koma. Fengum meira að segja að fara um borð í vélina og vorum síðust að setjast (skemmtilega sveitt og vel lyktandi eftir öll hlaupin). Allavega við komumst um borð og loks þegar við vorum öll sest sagði stóri duglegi strákurinn okkar: "mamma, núna erum við ekki sein meira".
Skemmtilega ferðin endaði nú ekki þarna, þó við kæmumst öll klaklaust til Íslands. Því þegar við loksins komumst út úr flugvélinni og að töskufæribandinu, þá voru bara 2 töskur og enginn barnabílstóll. Við biðum og biðum og ekki kom meira af farangrinum okkar. Svo uppúr miðnætti að íslenskum tíma (semsagt eftir klukkan 1 að okkar líkamstíma) þá stóðum við og vorum að búa til skýrslu vegna þess farangurs sem vantaði. Svo keyrðum við löturhægt til Hafnarfjarðar þar sem ég varð að sitja undir Guðmundi Magnúsi vegna bílstólaleysis. Við fengum þó að vita að það ætti önnur vél að koma seint um nóttina og líklega væri farangurinn okkar í henni. Ein af töskunum sem vantaði var fatataskan okkar og önnur var taskan með jólagjöfinni hans Gunnars Mána, restin var svo dótarí og jólagjafir fyrir aðra fjölskyldumeðlimi. En við semsagt komumst heim til mömmu og pabba og ég setti fötin mín í þvott, því þau voru vægast sagt illa lyktandi af hlaupunum á vellinum. Svo daginn eftir var ég fatalaus og spígsporaði um allt á náttsloppnum hennar mömmu. Þegar komið var framyfir hádegi gat ég ekki meir og fór í eldgamla pilsdragt af mömmu sem ég passaði í. Við þurftum nefnilega að fara út í snúninga til að versla fyrir skírnina. Það heppnaðist og loksins í eftirmiðdaginn kom allur farangurinn nema ein taska, loks kom þó barnabílstóllinn. En þessi eina taska sem ekki kom innihélt jólagjöfina hans Gunnars Mána. Við hringdum daglega útaf töskunni og loks á Þorláksmessukvöld var hringt í okkur frá Kastrup og okkur tilkynnt að þar væri ein taska merkt okkur. Við gáfum að sjálfsögðu upp skýrslunúmerið okkar og fengum við að vita að líklega hefði konan í SAS sagaklass dótinu gleymt að setja hvíta strimilinn á töskuna og hún því aldrei komist í flug. En sem betur fer voru 2 flug eftir seint um kvöldið og um nóttina svo laust fyrir hádegi á aðfangadag kom jólagjöf barnsins okkar í hús, svo hann gat nú fengið eitthvað frá mömmu og pabba undan jólatrénu ;o)
Allavega þá er ferðin búin að vera alveg frábær. Jólin voru full af pakkagleði og við fórum í kirkju og nutum okkar í botn í snjónum. Annar í jólum fór í skírn sem var alveg einstaklega vel heppnuð og gaman að sjá alla sem mættu í veisluna. Og svo nú líður senn að lokum þessa skemmtilega og virðburðaríka árs 2007. Það verður gaman að vita hvaða ævintýr árið 2008 ber í skauti sér.
Bless kex og ekkert hlaupastress
Já við "litla" fjölskyldan erum nú stödd í vellystingum á Íslandi og er ekki laust við að það verði þörf fyrir vel úti látna fitugjöf í lok þessarar jólahátíðar. Ég hugsa að við höfum bætt á okkur svona um það bil tíu smjörlíkisstykkjum um þessi jól, sem verða að fá að fjúka við fyrsta tækifæri. En fyrir það er nú eftir tvö kappátskvöld, nefnilega gamlárskvöld (eða trúlofunarafmæli okkar hjóna sem flestir íbúar plánetu okkar eru svo góðir að fagna fagmannlega með tilheyrandi kampavínssulli og sprengjulátum) og svo nýárskvöld sem er víst fyrsta mistakakvöld nýja ársins.
Annars erum við búin að hafa það alveg einstaklega notalegt og gott hérna á LANDINU góða. Við fengum alveg dýrindis hvít jól og var splæst í snjóþotu og svo farnar óendanlega margar salibunur niður brekkuna hérna við hliðina á húsinu hjá mömmu og pabba. Ég er alls ekki viss um það hver skemmti sér best, sú elsta, sá í miðjunni eða sá yngsti (sá allra yngsti fékk bara að horfa á í þetta skiptið, hann fær að renna með á næsta ári). Snjórinn hefur verið hérna hjá okkur alveg þar til í dag (daginn fyrir gamlárs) en þá byrjaði að rigna.
En svo við segjum nú söguna í réttri röð og byrjum á ferðahlaupunum ógurlegu ;o)
20. desember klukkan 16:00 lögðum við af stað sem leið lá á flugvöllinn í Álaborg. Sú ferð gekk einstaklega vel og tókst okkur að tékka öll 82kg okkar inn (við máttum vera með 85kg og þurftum að fara fyrr um daginn í Salling til að kaupa okkur nýja tösku undir allan farangurinn). Jæja við tékkuðum okkur inn í góðum tíma og settumst svo og fengum okkur súkkulaði að drekka og eina litla köku til að hita upp fyrir jólaátið á Íslandi. Meðan við sátum makindalega og hámuðum góðgætið í okkur kom upp örlítil seinkunn á flugvélinni okkar, þetta voru nú bara 15 mínútur í seinkun svo við vorum ekkert að hafa áhyggjur af þessu og enduðum með að fara í gegnum öryggishliðið og setjast fyrir innan og horfa á flugvélarnar. Það var engin vél sem beið okkar þar inni og því settumst við niður og spjölluðum við mjög skemmtileg hjón frá Þýskalandi með tvö börn á sama aldri og okkar. Þessi hjón eru að fara að flytjast til Álaborgar og voru mjög spennt að hitta Íslendinga sem bjuggu þar fyrir og var mikið rætt og hlegið. Svo leið og beið og engin mætti flugvélin til að flytja okkur til Kaupmannahafnar. Loks mörgum tímum síðar komumst við þó í loftið í flugvél merktri Spánarflugi með spænsku flugteimi sem talaði enga dönsku og bjagaða ensku. Okkur tókst þó að lenda á Kastrupflugvelli, en á svo góðum tíma að þegar við vorum að bíða eftir töskunum okkar voru heilar 25 mínútur í að flugið okkar til Íslands og við áttum eftir að fá töskurnar okkar 5, fara með strætó frá terminal 1 til terminal 3, tékka okkur inn og komast í gegnum security athugunina. Þegar töskurnar loks komu var strætóinn farinn og við þurftum að bíða eftir næsta vagni. Okkur tókst að komast inn í terminal 3 og hlupum eins hratt og við gátum með 2 börn og 5 töskur frá strætó og inn í terminal 3 sem var pakkfullt af fólki og að sjálfsögðu með rosalegri röð í tékkið. Svo ég tróð mér framfyrir og í saga class hjá SAS og fékk þar loks tékkinn fyrir okkur 10mínútum fyrir flug. Allar töskurnar á priority og beint út í vél og við hlupum með sitthvort barnið í fanginu sem fætur toguðu í öryggishliðið, biðum þar í röð afþví gaurinn var í fýlu og sagði að enn væru 10mín í flug og ekki komið að fluginu. Komumst loks í gegnum öryggishliðið c.a. mínútu fyrir flug og hlupum í gegnum bygginguna. Komið á skiltið, gate closed, og við hlaupandi út í vél. Ég varð að láta Jóhann fá Guðmund þar sem það var að líða yfir mig af hungri og hlaupaálagi (ein ekki alveg í nógu góðu formi). En okkur rétt tókst að ná í skottið á flugfreyjunum og öskra að ekki mætti loka vélinni því við værum að koma. Fengum meira að segja að fara um borð í vélina og vorum síðust að setjast (skemmtilega sveitt og vel lyktandi eftir öll hlaupin). Allavega við komumst um borð og loks þegar við vorum öll sest sagði stóri duglegi strákurinn okkar: "mamma, núna erum við ekki sein meira".
Skemmtilega ferðin endaði nú ekki þarna, þó við kæmumst öll klaklaust til Íslands. Því þegar við loksins komumst út úr flugvélinni og að töskufæribandinu, þá voru bara 2 töskur og enginn barnabílstóll. Við biðum og biðum og ekki kom meira af farangrinum okkar. Svo uppúr miðnætti að íslenskum tíma (semsagt eftir klukkan 1 að okkar líkamstíma) þá stóðum við og vorum að búa til skýrslu vegna þess farangurs sem vantaði. Svo keyrðum við löturhægt til Hafnarfjarðar þar sem ég varð að sitja undir Guðmundi Magnúsi vegna bílstólaleysis. Við fengum þó að vita að það ætti önnur vél að koma seint um nóttina og líklega væri farangurinn okkar í henni. Ein af töskunum sem vantaði var fatataskan okkar og önnur var taskan með jólagjöfinni hans Gunnars Mána, restin var svo dótarí og jólagjafir fyrir aðra fjölskyldumeðlimi. En við semsagt komumst heim til mömmu og pabba og ég setti fötin mín í þvott, því þau voru vægast sagt illa lyktandi af hlaupunum á vellinum. Svo daginn eftir var ég fatalaus og spígsporaði um allt á náttsloppnum hennar mömmu. Þegar komið var framyfir hádegi gat ég ekki meir og fór í eldgamla pilsdragt af mömmu sem ég passaði í. Við þurftum nefnilega að fara út í snúninga til að versla fyrir skírnina. Það heppnaðist og loksins í eftirmiðdaginn kom allur farangurinn nema ein taska, loks kom þó barnabílstóllinn. En þessi eina taska sem ekki kom innihélt jólagjöfina hans Gunnars Mána. Við hringdum daglega útaf töskunni og loks á Þorláksmessukvöld var hringt í okkur frá Kastrup og okkur tilkynnt að þar væri ein taska merkt okkur. Við gáfum að sjálfsögðu upp skýrslunúmerið okkar og fengum við að vita að líklega hefði konan í SAS sagaklass dótinu gleymt að setja hvíta strimilinn á töskuna og hún því aldrei komist í flug. En sem betur fer voru 2 flug eftir seint um kvöldið og um nóttina svo laust fyrir hádegi á aðfangadag kom jólagjöf barnsins okkar í hús, svo hann gat nú fengið eitthvað frá mömmu og pabba undan jólatrénu ;o)
Allavega þá er ferðin búin að vera alveg frábær. Jólin voru full af pakkagleði og við fórum í kirkju og nutum okkar í botn í snjónum. Annar í jólum fór í skírn sem var alveg einstaklega vel heppnuð og gaman að sjá alla sem mættu í veisluna. Og svo nú líður senn að lokum þessa skemmtilega og virðburðaríka árs 2007. Það verður gaman að vita hvaða ævintýr árið 2008 ber í skauti sér.
Bless kex og ekkert hlaupastress
12 desember 2007
Það ætti bara að skila ykkur
Já, ég er nú bara sár út í ykkur Íslendinga á Íslandi í dag.
Neðangreind frétt, tekin frá mbl.is, var víst í öllum fjölmiðlum heima í gær og það var ekki einn einasti maður sem hringdi í mig. En fyrir ykkur sem hafa gúbbífiskaminni þá heitir doktorsverkefnið mitt: "Comprehensive use of High Voltage AC cables in the Transmission Systems", eða "Umtalsverð notkun á riðstraums háspennustrengjum í raforku flutningskerfinu".
Svo nú er ég bara farin í fýlu :o)
Vilja móta stefnu um raflínur í jörð
Þingmenn, sem sitja í iðnaðarnefnd Alþingis, hafa lagt fram þingsályktunartillögu um að skipuð verði nefnd til að móta stefnu um hvernig leggja megi á næstu árum og áratugum raflínur í jörð sem nú eru ofan jarðar.
Í greinargerð með tillögunni segir, að á undanförnum árum hafi orkuframleiðsla á Íslandi aukist mjög og jafnframt gagnrýni á neikvæð umhverfisáhrif hennar. Umtalsverður hluti þeirra áhrifa sé sjónmengun af völdum háspennulína og hafi sú krafa orðið háværari að jarðstrengir séu nýttir í stað loftlína.
Jarðstrengir hafa m.a. þann kost umfram háspennulínur að vera óháðir veðurþáttum, svo sem ísingu, saltmengun og vindi. Slíkir þættir séu algengustu orsakir rafmagnsleysis og rafmagnstruflana. Því sé lagning jarðstrengja mikilvægt hagsmunamál dreifbýlisins. Þó verði að hafa í huga að viðgerðir jarðstrengja séu bæði dýrari og tímafrekari en á loftlínum.
Neðangreind frétt, tekin frá mbl.is, var víst í öllum fjölmiðlum heima í gær og það var ekki einn einasti maður sem hringdi í mig. En fyrir ykkur sem hafa gúbbífiskaminni þá heitir doktorsverkefnið mitt: "Comprehensive use of High Voltage AC cables in the Transmission Systems", eða "Umtalsverð notkun á riðstraums háspennustrengjum í raforku flutningskerfinu".
Svo nú er ég bara farin í fýlu :o)
Vilja móta stefnu um raflínur í jörð
Þingmenn, sem sitja í iðnaðarnefnd Alþingis, hafa lagt fram þingsályktunartillögu um að skipuð verði nefnd til að móta stefnu um hvernig leggja megi á næstu árum og áratugum raflínur í jörð sem nú eru ofan jarðar.
Í greinargerð með tillögunni segir, að á undanförnum árum hafi orkuframleiðsla á Íslandi aukist mjög og jafnframt gagnrýni á neikvæð umhverfisáhrif hennar. Umtalsverður hluti þeirra áhrifa sé sjónmengun af völdum háspennulína og hafi sú krafa orðið háværari að jarðstrengir séu nýttir í stað loftlína.
Jarðstrengir hafa m.a. þann kost umfram háspennulínur að vera óháðir veðurþáttum, svo sem ísingu, saltmengun og vindi. Slíkir þættir séu algengustu orsakir rafmagnsleysis og rafmagnstruflana. Því sé lagning jarðstrengja mikilvægt hagsmunamál dreifbýlisins. Þó verði að hafa í huga að viðgerðir jarðstrengja séu bæði dýrari og tímafrekari en á loftlínum.
05 desember 2007
Doktorskeila
Skrapp í keilu með doktorsnemunum á Energi (samansafn af nokkurm sérhæfingum, Face, Power electronics, Mechanics og High Voltage sem er mitt fag). Eins og sjá má er ekki mikið um kvennnemendur í doktorsnáminu. Strákarnir tóku sig hinsvegar vel út á keilubrautinni. Mér tókst með undraverðum hætti að vera ekki alveg neðst í bæði skiptin, svo ég var bara nokkuð sátt.
Er ekki samt einhver þarna úti sem langar með mér í keilu við tækifæri? Það er rosalega gaman og ég er mjög góður andstæðingur, get garanterað að þú farir með vinninginn ;o)
04 desember 2007
Komin heim
Jæja þá er maður kominn aftur heim til Danaveldisins. Það var alveg geggjað að komast aðeins heim til Íslands og hitta nánustu vini og ættingja. Allir snérust í kringum okkur og sáu um drengina svo mér leið næstum eins og prinsessu (svona þegar ég var ekki að vinna). Annars var ég mikið á flakki með nemendurna og var í fullri vinnu með þeim alveg mánudag til fimmtudag og sat svo og skrifaði í mínu verkefni á föstudeginum.
Það var nú ósköp gott að koma aftur út til hans Jóa og knúsa hann dálítið, en ég hlakka samt ofsalega mikið til að fara aftur til Íslands. En næst förum við öll saman.....og það bara eftir 17 daga. GVÖÐ hvað ég hlakka til. Enda verð ég nú að segja að eftir þessa Íslandsför er mig farið að langa ansi mikið til að setjast að á landinu fagra......eeeeeeen það verður víst að bíða betri tíma.
Þar sem við lentum mjög seint á sunnudagskvöldið og vorum ekki komin í rúmið fyrr en rúmlega 2 um nóttina, fékk hann Máni minn að sofa út og vera í fríi heima í gær. Við mæðgin tókum okkur til og bökuðum jólasmákökur og settum upp næstum allt jólaskrautið okkar. Það er sumsé búið að setja seríur í flesta glugga og allt smádótið er komið upp, hingað og þangað um húsið, svo nú er orðið alveg afskaplega jólalegt hjá okkur :o)
Þar að auki ákvað ég að breyta til í stofunni því ég hef aldrei verið alveg nógu ánægð, svo ég snéri stofunni allri við og nú er ég mun sáttari. Þetta er miklu meira kósí eins og það er núna og mér líður betur að sitja kjurr þar inni með fæturna upp í loftið ;o)
Jæja, nú er víst best að koma sér í lærdóminn. Nóg eftir enn.
Jólafílingskveðjur frá Blákelduvegi
Það var nú ósköp gott að koma aftur út til hans Jóa og knúsa hann dálítið, en ég hlakka samt ofsalega mikið til að fara aftur til Íslands. En næst förum við öll saman.....og það bara eftir 17 daga. GVÖÐ hvað ég hlakka til. Enda verð ég nú að segja að eftir þessa Íslandsför er mig farið að langa ansi mikið til að setjast að á landinu fagra......eeeeeeen það verður víst að bíða betri tíma.
Þar sem við lentum mjög seint á sunnudagskvöldið og vorum ekki komin í rúmið fyrr en rúmlega 2 um nóttina, fékk hann Máni minn að sofa út og vera í fríi heima í gær. Við mæðgin tókum okkur til og bökuðum jólasmákökur og settum upp næstum allt jólaskrautið okkar. Það er sumsé búið að setja seríur í flesta glugga og allt smádótið er komið upp, hingað og þangað um húsið, svo nú er orðið alveg afskaplega jólalegt hjá okkur :o)
Þar að auki ákvað ég að breyta til í stofunni því ég hef aldrei verið alveg nógu ánægð, svo ég snéri stofunni allri við og nú er ég mun sáttari. Þetta er miklu meira kósí eins og það er núna og mér líður betur að sitja kjurr þar inni með fæturna upp í loftið ;o)
Jæja, nú er víst best að koma sér í lærdóminn. Nóg eftir enn.
Jólafílingskveðjur frá Blákelduvegi
28 nóvember 2007
Í raforkugleði á Íslandi
Gamla stjórnkerfið í Búrfelli
Hellisheiðavirkjun
Peningagjá á Þingvöllum
Þingvallakirkja
Horft yfir Þingvallavatn
Jens og Dianna, nemendurnir mínir, við risa jeppann
18 nóvember 2007
Búin að kaupa jólakjólinn
Yes, við Jói og Mummi skelltum okkur í búðarráp á föstudagseftirmiðdag. Keypti mér jólakjólinn (hef ekki keypt mér fínann kjól sem ekki er óléttukjóll í ár og öld). Rosa gaman að festa kaup á fínum sparikjól :o) Fór svo í gærmorgun og keypti fyrstu skartgripina fyrir tryggingapeningana sem við fengum útaf innbrotinu. Svo nú er ég að byrja að safna í nýtt skartgripasafn. Þetta skiptið keypti ég mér silfurhálsmen, armband og eyrnalokka í stíl. Allt í stíl við nýja kjólinn ;o)
Fórum svo í frábæra afmælisveislu til Ragga vinar okkar í nágrannabæjarfélagi. Hittum fullt af skemmtilegu fólki og borðuðum YFIR okkur af frábærum kökum. Takk fyrir okkur :o)
Svo breyttist nú gamanið því kvefið mitt og smá hálsbólga breyttist fljótt eftir að við komum heim og ég gat ekki sofnað. Þegar ég var búin með leyfilegan sólarhringsskammt af hálsmixtúru á ca. 6 tímum ákvað ég að fara á læknavaktina (klukkan 2 í nótt). Og viti menn, ekki skrýtið að hálsmixtúran virkaði ekki, ég er komin með streptókokka og fékk sýklalyf. Svo núna fer þetta veikindastand vonandi að lagast.
Skemmtilegu fréttirnar eru þó þær, að í dag eru bara 6 dagar í Íslandsför mína með drengina.
Batnandi kveðjur frá Álaborg
10 nóvember 2007
Loksins má ég segja
ÚFFFFF þetta hefur verið erfið þögn, en loks er dagurinn kominn og við megum kjafta :o)
Hann Maggi mágur minn er búinn að gifta sig og gerði það með pompi og pragt í sumar úti á Filipseyjum. Hann giftist alveg frábærri stelpu sem heitir Charo. Þau eru búin að vera vinir í nokkur ár og tóku stóra skrefið í sumar. Nú er frúin loks komin heim til Íslands og búin að hitta nánustu fjölskyldu (svona fyrir utan okkur Jóa).
Knús og kossar til ykkar elsku Maggi og Charo og velkomin heim til besta landsins
07 nóvember 2007
Mikið fjör mikið gaman
Úff það er svo mikið að gera að það hálfa væri nóg. Ekki að það sé ekki ágætt að hafa eitthvað fyrir stafni, ........en.......ég væri alveg til í smá pústrúm, í svona hálftíma eða svo.
Ég var nú svo heppin að fá hann Samma stóra bró í smá heimsókn um daginn. Já hann gerði sér lítið fyrir og kom í köku og kaffi hingað til Álaborgar og flaug svo aftur 3 tímum síðar. En um kvöldið mættum við á foreldrakvöld í leikskólanum þar sem ég var valin í stjórn foreldrafélagsins. Svo núna er ég víst orðin alvöru mamma og farin að reyna að stjórna á fleiri stöðum en í skólanum og á heimilinu ;o)
Á laugardag ákváðum við svo að skella okkur í örstutta bílferð og keyrðum litla sexhundruð kílómetra á einum degi........ójá 600. Við skelltum okkur nefnilega í brúðkaup danskra vina okkar niðri í Aagerskov sem er rétt við Þýskaland. Upphaflega ætluðum við nú bara að fara tvö hjónin í veisluna, en þar sem sá litli algerlega neitar að taka pela endaði með að við tókum hann með okkur og aumingjans Gunnar Máni var skilinn einn eftir heima í pössun hjá henni Boggu.
Bjarne og Karina komin í hnapphelduna
Í gær fór ég svo í frábæra afmælisveislu til hennar Dýrleifar þar sem við fengum þvílíka dýrindis þrírétta máltíð. Alveg geggjað og ekkert smá góður matur. Heimagrafinn laks, heimaslátrað lamb og eplakaka úr heimaræktuðum eplum.........gott að eiga duglega húsmóður að vin :o)
Unnur, Edda, Aldís, Dóra, Erna, Erla og Dýrleif. Ríkey og Fríða komumst því miður ekki.
Næsta stóra mál á dagskrá er vinnuferð til Íslands. Eftir rétt rúmar 2 vikur fer ég til Íslands á vegum skólans og verð þar í 8 daga. Ég ákvað að taka drengina með mér og setja þá í pössun hjá ömmunum og afanum á meðan ég verð í vinnunni. Svo húsbóndinn verður skilinn aleinn eftir heima hérna á Blákelduveginum.
Ég mun nú eyða 90% af ferðinni núna í vinnuferðir og heimsóknir í virkjanir og fyrirtæki, en 18 dögum eftir að ég kem aftur til Danmerkur mun ég fara í FRÍ......aftur til Íslands :o)
27 október 2007
Frábært hrekkjavökukvöld
Takk stúlkur fyrir æðislegt hrekkjavökukvöld. Það var alveg geggjað gaman og frábært hvað allar voru flottar í búningunum sínum. Dýrleif þú varst geggjað skrímsli ;o)
Ég mætti á svæðið sem vampýra
Skipulagsnefndin - Olga, ég og Hanna
Vampýrur saman, ég og Ríkey
Nornaþing
Dýrleif búningavinningshafi
Flottur mömmuhópur
26 október 2007
Búið að fjárfesta í miða
Já loksins erum við búin að kaupa miða heim um jólin. Þetta var alltof dýrt en ég hugsa að það verði vel þess virði. Komumst heim í jólasteikina og flugeldana og hittum vini og vandamenn auk þess sem litli prinsinn verður skráður í samfélag hinna trúuðu.
Annars vorum við með mömmó hérna hjá okkur í gær og í kvöld ætla ég að skreppa út í smá partí sem ég, Hanna og Olga erum að skipuleggja. Það verður Halloween partí með búningum og látum og er orðin frábær stemning fyrir skemmtunina. Búið að bjóða mér í mat og fyrirpartí og allt saman, svo heilmikil spenna fyrir því að skreppa aðeins út og skilja strákana þrjá eftir í pelaviðræðum (gaman að sjá hvernig það gengur).
Set inn myndir frá hrekkjavökuballi um helgina.
Annars vorum við með mömmó hérna hjá okkur í gær og í kvöld ætla ég að skreppa út í smá partí sem ég, Hanna og Olga erum að skipuleggja. Það verður Halloween partí með búningum og látum og er orðin frábær stemning fyrir skemmtunina. Búið að bjóða mér í mat og fyrirpartí og allt saman, svo heilmikil spenna fyrir því að skreppa aðeins út og skilja strákana þrjá eftir í pelaviðræðum (gaman að sjá hvernig það gengur).
Set inn myndir frá hrekkjavökuballi um helgina.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
